Terapia powięziowa z wykorzystaniem haczyków

Haczykowanie jest koncepcją pracy na układzie ruchu z wykorzystaniem narzędzia - haczyka umożliwiającego precyzyjne oddziaływanie na tkankę. Wskazaniem do terapii jest:

wzmożone napięcie mięśniowe wyczuwalne w bruzdach międzymięśniowych, zespół przeciążeniowe, ograniczenia ruchomości tkankowej. Aby skutecznie przeprowadzić technikę, należy wykonać szczegółowy bilans palpacyjny, w celu wykrycia ograniczenia  ślizgu między diagnozowanymi płaszczyznami tkankowymi. Następnie terapeuta wykonując „haczykowanie” uwalnia ślizg  między daną strukturą tkanki miękkiej.

Haczykowanie ma zastosowanie między innymi w:

  • fizjoterapii,
  • terapii manualnej,
  • metodzie łańcuchów mięśniowych
  • osteopatii.
  • w sporcie, bowiem w znacznej mierze skraca czas powrotu do dobrej formy. Ponadto ułatwia drenaż tkankowy, zmniejsza zastój płynów, wpływa na zabliźnienia i zmniejszenie procesu zapalnego.

Haczykowanie jest znakomitym narzędziem terapeutycznym w terapii manualnej.

Pozwala na przywrócenie ślizgu i mobilności przegród międzymięśniowych, tkanek więzadłowych i ścięgnowych w przypadkach, gdy precyzyjny dostęp przy pomocy palców jest utrudniony. Wykonuje się je za pomocą haczyków o różnych rozmiarach, które pozwalają na dostosowanie się do morfologii okolicy, która ma zostać poddana terapii.

Wskazania do haczykowania:

  • zapalenie ścięgien
  • zapalenia okołostawowe
  • neuralgia, ból kręgosłupa, rwa kulszowa
  • deficyt ruchomości po zabiegach chirurgicznych, zwłókniena, blizny
  • zwichnięcia z uszkodzeniem więzadła (utrata elastyczności, deformacja więzadła)
  • zaburzenia w obrębie układu mięśniowego i kostnego ( mięśnie przeciążone przez wykonywanie    rutynowej aktywności zawodowej,  przeciążone asymetrią postawy)
  • tendinopatie, entezopatie – zwapnienia, zrosty , sklejenia  ścięgien lub brzuśćców mięśniowych
  • szczególnym wskazaniem do stosowania tej metody jest ból pochodzenia urazowego, znakomicie sprawdza się ona przy wszelkiego rodzaju kontuzjach sportowych, na przykład przy: zapaleniu ścięgien, zapaleniu okołostawowym, neuralgii, bólu lędźwiowym, rwie kulszowej, deficytach ruchomości występujących po zabiegach chirurgicznych.